از زهر جانوران مختلف پپتیدهای ضد درد با اثر مسکن جداسازی شده اند. استفاده از توکسین ها در درمان دردهای مزمن می تواند بسیار مفید باشد. از زهر مار C.d.terrificus مولکول های ضد درد قوی نظیر crotamine و crotoxin، cobrotoxin و hannalgesin موثر بر سیستم عصبی مرکزی جدا شده است. توکسین های موثر بر کانال های سدیم وابسته به ولتاژ Voltage gated Na+ channels (VGSC) از زهر عقرب، عنکبوت، شقایق دریایی، حلزون مخروطی  جدا شده اند که در مسیر مهاردرد نقش دارند؛  نظیر موکونوتوکسین SMIIIA، BmKIT و آجاپ AGAP و پپتیدهای مشابه آن مانند MeI-AGAP جدا شده از عقرب ها. توکسین های موثر بر کانال های کلسیم وابسته به ولتاژ Voltage gated Ca2+ channels (VGCC) نیز از زهر جانوران شده است که اثرات تسکین درد دارند؛ نظیر امگا کونوتوکسین های GVIA ، CVID و MVIIA که به صورت تجاری با نام Prialt یا Ziconotide نیز وارد بازار شده است و قدرت هزار برابر مورفین دارد. توکسین های موثر بر رسبتورهای عصبی نیکوتینی استیل کولین Neuronal nicotinic acetylcholine receptors (nAChRs) نظیر آلفا کونوپپتید Vc1.1 یا آلفابونگاروتوکسین Bungaratoxin از این مسیر در تسکین درد نقش دارند. سم های مهارکننده ترنسپورتر نورآدرنالینNoradernaline transporter inhibitor   مانند TIA و  MrIA با نام سنتزی Xen2174 نیز در این مسیر عمل می کنند. سم های آگونیست رسبتور نوروتنشن Neurotension receptor agonist  و آگونیست رسبتور NMDA کنتولاکین Contulakin-G  با نام تجاری CGX-1160 نیز می توانند تسکین دهنده درد باشند. توکسین های دیگر نظیر PnIC با اثر مسکنی از زهر حلزون مخروطی جدا شده اند که مکانیسم عمل دقیق آنان شناسایی نشده است.